دادم و از برهنگى لباسش پوشاندم . عنب : العِنَب : ميوهء تاك يا انگور و همچنين به خود درخت تاك هم گفته مىشود ، مفردش - عِنَبَة - جمعش أَعْنَاب است در آيات : ( وَ مِنْ ثَمَراتِ النَّخِيلِ وَ الْأَعْنابِ - 67 / نحل ) ( جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَ عِنَبٍ - 91 / اسراء ) ( وَ جَنَّاتٍ مِنْ أَعْنابٍ - 99 / انعام ) ( حَدائِقَ وَ أَعْناباً - 32 / نباء ) ( وَ عِنَباً وَ قَضْباً وَ زَيْتُوناً - 28 / عبس ) ( جَنَّتَيْنِ مِنْ أَعْنابٍ - 32 / كهف ) عِنَبَة : آبله و دانه‌هاى ريز به شكل هسته انگور كه بر پوست بدن برمىآيد و ظاهر مىشود : . عنت : مُعَانَتَة - مثل - معاندة - به معنى دشمنى و عناد است ولى - معانتة - بليغ‌تر و رساتر است ، چون - معانتة عناد و معانده‌اى است كه در مفهومش مرگ و هلاكت هم هست از اين روى گفته مىشود : عَنَتَ فلانٌ : وقتى كه كسى در كارى كه از آن بيم تلف شدن هست قرار مىگيرد . مىگويند : عَنَتَ ، يَعْنُتُ ، عَنَتاً - در آيات : ( لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ - 25 / نساء ) ( وَدُّوا ما عَنِتُّمْ - 118 / آل عمران )